دربارهء تجويد ابن الجزرى در متن الجزريه چنين مىگويد : و الاخذ بالتّجويد حتم لازم * من لم يجوّد القرآن آثم يعنى : ياد گرفتن تجويد حتمى و لازم است و هركه قرآن را به تجويد ( خوب ) نخواند ، گناهكار است . به تعبير ديگر ، تجويد علمى است كه به بررسى مخارج حروف و صفات آنها و احكام حاصل شده از تركيب حروف در كلام الهى مىپردازد « 1 » . بنابراين لازم است اين علم را بيشتر بشناسيم . 2 - موضوع علم تجويد : كلمات قرآنى ، از جهت احكام و استوارى حروف و اتقان تلفظ و نهايت سعى در نيكو ادا كردن آنهاست . 3 - فايده علم تجويد : صيانت و نگهدارى كلمات قرآنى از تحريف ( در اداء ) و زياده و نقصان است . 4 - برترى علم تجويد : تجويد از شريف‌ترين علوم است ؛ زيرا به شريف‌ترين سخن ( قرآن ) تعلق دارد كه از سوى خداوند ( جل جلاله ) بر اشرف مخلوقات رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله نازل گرديده است . 5 - واضع علم تجويد : ائمه قرائت ( قاريان هفتگانه ) ، و نيز گفته شده ابو عمر ( ابو عمرو ) حفص بن عمر الدّورى ( صاحب منظومه در تجويد ) ، راوى ابو عمرو بصرى و ابان بن تغلب مىباشند . 6 - هدف علم تجويد : انس با قرآن و پيروى از دستورات آن و رسيدن به آنچه خداوند متعال براى اهل قرآن وعده داده است ، چون پاداش بزرگ و بهشت

--> 4 - رياضت و تمرين زبان ، به امور سه‌گانه فوق و تكرار زياد آنها » . به نقل از الدراسات الصوتية عند علماء التجويد ، ص 60 تا 63 ( 1 ) - فصلنامهء بيّنات ، شماره 30 ، ص 158